30 dagen... zonder alcohol

30 dagen... zonder alcohol

-To alcohol, because no great story started with someone eating a salad!-

Zo luidt het devies dat mij tot de diepste uithoeken van het nachtleven brengt. Drink met mate, alcohol maakt meer kapot dan je lief is, dat zal allemaal wel. Laat nou net dat ene moment aan de bar mijn favoriete minuut van een gemiddelde stapavond zijn. Dat moment dat ik mijn partner in crime in de ogen kijk, een shot sterke drank at, beiden wetend dat deze nacht een achtbaanrit gaat worden. In de zesde versnelling, nooit meer naar huis, of in ieder geval niet dat ik het me nog kan herinneren de volgende dag.

30 dagen...Bikram yoga

30 dagen...Bikram yoga

"Are you ready to change your life? Take 30 day challenge and you will never be the same again"

 

Een transformatie wordt beloofd. 30 dagen Bikram, ik ben nieuwsgierig naar wat het me gaat brengen. Alhoewel ik het type mens ben dat met oprechte gedrevenheid een sportschool abonnement afsluit en vervolgens drie keer dat jaar uit schuldgevoel op een loopband sta, of een treurige Stepsles volg, blijft deze vorm van sport me boeien. Bikram is een yogales van anderhalf uur in een ruimte van veertig graden. Het accent van Bikram ligt op hard werken en zweet, niet op meditatie of esoterisch gezang. Tijdens een les bouw je aan kracht, flexibiliteit, balans en uithoudingsvermogen, wie wil daar niet voor gaan? Vol goede moed, in bikini en met een yogamat onder mijn arm begint de eerste week.

30 dagen...zonder plastic

“Waar bemoeien jullie je mee, teringwijven!” Verbijsterd staan Daphne Gakes en Esther Molenwijk naar de Amsterdammer te kijken. Ze hadden hem aangesproken toen hij zijn plastic beker de gracht in mikte, hij was hier duidelijk niet van gecharmeerd. Zou hij dan niet weten hoe het zit? Of zou het hem niet uitmaken? Plastic in de gracht stroomt naar de oceanen waar het langzaam afbreekt in minuscule deeltjes. Dit verwoest hele eco-systemen en komt via de voedselketen in onszelf terecht.

30 dagen... zonder Facebook

30 dagen... zonder Facebook

Oke ik ben het. Zo eentje die je eigenlijk niet wilt zijn. Ja echt en kom er bij deze voor uit. Ik ben een Facebookjunk.

’s Ochtends begint het al. Aan de ontbijttafel schuif ik wat muesli naar binnen. Bij de derde hap staat Facebook open. Even kijken of er nog iets is gebeurd… een kwartier later heb ik alle succesverhalen van anderen zitten wegkauwen waardoor na afloop mijn leven als degelijk en saai bestempel. Toch blijf ik inloggen en lezen. Voordat mijn werk begint bijvoorbeeld, om nog even te ‘ontspannen’. Maar eerlijk is eerlijk; Facebook is alles behalve ontspannend. Facebook is voornamelijk irritant. Ik irriteer mij aan nutteloze, neppe, niets toevoegende feeds die dag in dag op mijn netvlies verschijnen. Waarom heb ik Facebook? Omdat iedereen het heeft. Omdat ik graag deel wil uitmaken van een groot sociaal netwerk. De tijd dat ik op Facebook zit is zeker een uur per dag. Een uur per dag! Dat is zeven uur per week dat is 30 uur per maand!! Hier moet verandering in komen. Facebook verwijderen? Nee, dit idee levert paniek op. Afkicken klinkt behapbaarder. 30 dagen een inlogverbod. 30 dagen is precies lang genoeg om mee te praten over hoe het is zonder Facebook en kort genoeg om niet los te hoeven laten. 

30 dagen...in de bijstand

30 dagen...in de bijstand

Geld is idioot. Als ik er voldoende van heb moet het direct uitgegeven worden en als er onvoldoende van in huis is levert het slapeloze nachten op. Er gaat maandelijks een klein fortuin op aan kleding en verzorging; nieuwe pumps waar een bijpassende tas bij moet, een haarproduct hier een pedicure daar. Wat een onzin eigenlijk. Misschien wordt het tijd om af te kicken. Hoe zou het zijn om met weinig geld te leven? Deze vraag spookte een aantal weken door mijn hoofd, toen ik besloot om voor 30 dagen de bijstand in te gaan.

30 dagen...zonder uiterlijke verzorging

30 dagen...zonder uiterlijke verzorging

In de morgen aan de make up tafel: foundation, poeder, rouge, mascara, eyeliner, lippenstift. Wat een werk eigenlijk om leuk voor de dag te komen. Make up en uiterlijke verzorging is mijn manier om er 'normaal 'uit te zien. Normaal, de naam zegt het al: de norm voor allemaal. Dit slaat natuurlijk nergens op want we zijn allemaal anders. Bij make up houdt mijn uiterlijke verzorging niet op. Het anders zijn uit zich bij mij ook in kleding en het imago wat daarmee gecreëerd wordt. Uiterlijk speelt een esthetische rol in mijn leven maar hoe belangrijk is dit? Misschien neem ik uiterlijk vertoon te serieus en als dat zo is, ben ik ervan overtuigd dat ik hier niet de enige in ben. Tijd om dit patroon te doorbreken, tijd voor 30 dagen zonder uiterlijke verzorging.

Een dag als een man

Een dag als een man

Dames…hebben wij niet allemaal van tijd tot tijd het verlangen om een kijkje te nemen in de keuken van het andere geslacht? Daar waar chocolade gewoon een tussendoortje is en drie paar schoenen voldoende zijn? De denkwijze van mannen is voor mij een groot mysterie; de afzeik humor, de nonchalante houding, het haantjes gedrag, ik snap er niks van. Toch benijd ik mannen; het praktische denken, de daadkracht en het relativerend vermogen. Wat zou het toch fijn zijn om ze gewoon te begrijpen!

Een dag in een boerka

Een dag in een boerka

Zo midden in de stad zijn Boerka’s niet te vinden in het straatbeeld van Amsterdam. Maar fiets je wat verder door naar Bos en Lommer en Geuzenveld dan zijn de vrouwen in zwarte lange gewaden wel te zien. Een Boerka levert bij mij gevoelens van onderdrukking en onbegrip op. Een beeld dat onder andere geschetst wordt door media. Vorige week zag ik in de supermarkt een mevrouw in een Boerka. Dit is mijn kans dacht ik en schoot haar aan: “Mevrouw spreekt u Nederlands?” ze keek naar me. Een paar seconden van stilte gingen voorbij, geen reactie, schuchter liep ze weg. Onderweg naar huis liet haar verschijning mij niet los; het bedekte gezicht, het niet kunnen zien van haar ogen. Eigenlijk had ik de behoefte haar te zien of te spreken. Ik dacht aan haar beleving. Hoe zou zij het zijn om in een Boerka over straat te gaan?