Een dag achter het raam

Begerende ogen op mijn borsten gericht, in een onderbroekje beweeg ik wat met mijn heupen, er gaan duizend gedachten door mij heen. Is dit wel een goed idee?

Een aantal maanden geleden liep ik met een vriendin over de wallen. Verlegen struinden we langs de roodverlichte ramen. Hoe zou het zijn om daar te staan? Al die mannen, die ogen. Zouden mannen de vrouw achter het imago kunnen zien? Zo kwam het dat mij niet veel later een verrassing stond te wachten. Via de Wallenwinkel kreeg ik een cursus prostitutie cadeau en wel achter het raam! Aanvankelijk zag ik het als een enorm avontuur. Die zaterdagavond liep ik mijn kloffie naar het desbetreffende raam. De drukte van de straat en de uitgelaten sfeer maakte mij op het moment suprême benauwd. “Wat als ik een bekende tegenkom, een collega of familie? Wat als mannen agressief zouden zijn, wat als ik niet weet wat ik moet zeggen?” Mijn hoofd duizelde van de besluiteloosheid, maar nieuwsgierigheid overwon dus liep ik naar binnen.

Hier sta ik dan. Ik word opgevangen met een warme glimlach van een bijzonder charismatische schoonheid die vroeger ook in the bussiness heeft gezeten. Achter het gordijn kleed ik mij uit, mijn gympen worden vervangen door hoge naaldhakken, ik heb kleding aangetrokken waarvan ik dacht dat het mij zou helpen om me sexy te voelen. Ik bekijk mezelf eens in de spiegel. Eigenlijk zit ik helemaal niet lekker in mijn vel. Ik prik mijn buik, nog lang niet strak en die cellulitis op mijn bovenbenen stemt mij ook niet echt gerust. Onzeker loop ik naar het raam. Er staat een roodbeklede, ouderwetse stoel, de rode lampen gaan aan, het gordijn gaat open en ik neem plaats.

Een groepje mannen blijft staan en kijkt me aan, ik durf geen contact te maken en ik schaam mij voor het feit dat ik hier schaars gekleed zit. Mijn ervaringsdeskundige die me heeft ontvangen neemt achter het gordijn plaats en begint met me te praten. Ik negeer de straat en raak met haar in gesprek. Ze laat me ontspannen en stemt me gerust. Terwijl ik weg blijf kijken sjokken de mannen naar het volgende raam. Ik bekijk mezelf in de reflectie van het glas en richt mij vervolgens op de voorbijlopende menigte. Een man komt voor het raam staan, hij kijkt naar maar mij en ik kijk naar hem. Er blijkt een heleboel informatie uit die paar seconden van contact opgemaakt te kunnen worden. Zo zie ik dat deze man dronken is en mij uitdagend blijft aanstaren, mijn blik went zich de andere kant op, de man loopt door. Een volgende man verschijnt recht voor me. Hij steekt zijn tong uit zijn mond. Het had mijn opa kunnen zijn zo oud! Ik draai mijn lichaam van hem af, ik voel me koud... en misselijk. 

Het raam blijft een drukbezochte attractie. Ik moet zeggen dat gulzige mannenogen geen ruimte laten voor onzekerheden, hoogmoedig verdwijnt mijn blik over de mannen heen, blijkbaar kijken de beste heren minder kritisch naar mij dan ik naar mezelf. Ik begin er wel lol in te krijgen. Een tijdje later zie ik dat twee mannen van een afstandje aan het observeren zijn. Ze kijken wat, kletsen wat, het ziet er ontspannen uit. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Ik kijk suggestief hun kant op en beweeg wat met mijn heupen, de mannen komen naar het raam en bekijken me kritisch. Een groep toeristen loopt voorbij, de twee mannen staan er nog steeds. Een van hen kijkt me aan, ik kijk terug, hij lacht, ik buig mijn hoofd een beetje schuin…hij biedt geld, ik schiet in de lach. Ik weet bij god niet hoe ik dit moet aanpakken en schud mijn hoofd met een gebaar dat de mannen door moeten lopen. Alle soorten en maten mensen passeren het raam.

Als mijn tijd erop zit plof ik in de stoel en schop mijn beknellende hakken uit. Mijn wangen zijn roodgloeiend van de ontlading. Ik verbeeld mezelf hoe het zou zijn om naast dit showtje ook klanten binnen te laten. Mannen krijgen vijftien minuten de tijd om hun 'behoeften' te doen. Hierbij mag hij met zijn mond nergens aankomen. Een pessimistisch gevoel borrelt naar boven. Wat een simpel spel is dit. Een goede actrice of zakenvrouw kan stinkend rijk worden in dit vak. Ik zie mezelf met klanten die achtereenvolgend mijn kamer inlopen. Aversie voor mannen zal in dit vak met de dag groeien. 

Als mijn vriendin me komt ophalen voor een biertje lopen we de roodverlichte straten door. Mijn ogen glijden langs de mannen een kamer in, daar staat een jonge dame op eenzelfde manier met haar heupen te wiegen als ik zojuist deed, onze blikken kruisen, ik lach en knipoog, ze lacht even terug en wendt zich dan weer tot de mannen, één van hen loopt naar binnen, het gordijn gaat dicht. Wij lopen verder. Eenmaal bij de dam is de sfeer van seks en geld achter ons. Het voelt vrij om dit te mogen ervaren. Het voelt bevrijdend dit ook weer achter mij te laten. 

Achter het raam staan ervaar ik als een fascinerend psychologische werkwijze die veel focus en mensenkennis eist, wat confronterend en egostrelend is. Maar boven alles was het ontzettend spannend en uitdagend, een machtige ervaring. Eenmaal in de ‘gewone’ wereld kijk ik in hele andere mannenogen en kijken mannenogen heel anders naar mij.