Een dag als een man

Dames… hebben wij niet allemaal van tijd tot tijd het verlangen een kijkje te nemen in de keuken van het andere geslacht? Daar waar chocolade gewoon een tussendoortje is en drie paar schoenen voldoende zijn? De denkwijze van mannen is voor mij een groot mysterie; de afzeikhumor, de nonchalante houding, het haantjesgedrag, ik snap er niks van. Toch benijd ik mannen; het praktische denken, de daadkracht en het relativerend vermogen. Wat zou het toch fijn zijn om ze gewoon te begrijpen!

Mijn poging om in het hoofd van de man te kruipen onderga ik door er één te worden. Hierdoor blijf ik wel vrouwelijke gedachten hebben, maar kan ik met andere mannen omgaan als één van hen. De puntjes van mijn paardenstaart liggen afgeknipt op tafel. De rest is weggestopt onder een wollen muts. Met lijm worden de puntjes als een baard op mijn gezicht geplakt. Mijn borsten tape ik in, er gaat een wijde blouse overheen. Om mannenlengte aan te nemen wurm ik mijn hoge hakken in zes maten grotere sneakers. Ik aanschouw mezelf en zie een gekunstelde macho staan. “Mannen staan nooit langer voor de spiegel dan ze schijten”, hoor ik vanuit de woonkamer. Tijd om op stap te gaan.

Met mijn handen in mijn zakken loop ik nonchalant door Amsterdam. Hoe moeilijk kan het zijn? Vloeken, scheten laten, bier drinken en over strippers praten. Toch voel ik mij niet bepaald op mijn gemak. Een toerist vraagt me de weg, ik durf niet te praten, haal mijn schouders op en loop houterig door. Om geloofwaardig over te komen zal ik toch de regels moeten naleven van het man zijn. Ik vraag een vriend om raad: “Geloof gewoon dat je een pik hebt van vijfentwintig centimeter en een IQ van 180”. Ik voel even aan de sok ik mijn broek en kan niet anders dan lachen. Ik zit mezelf op vrouwelijke wijze onzeker te praten. Mijn loopje wordt breder en relaxt, tijd voor de kroeg.

Bij binnenkomst kijkt een meisje naar me met lange donkere krullen en een megamooie lach. Ik schiet mijn vriend aan en zeg: “Kijk dat wijf met die dikke tieten”. Hij grinnikt en schuift aan de bar. Ik kom erachter wat een heerlijk gevoel het is om wijdbeens op een barkruk plaats te nemen met een pot bier voor m'n neus en verder niks. De gesprekken zijn humoristisch en gaan over werk, er wordt voornamelijk met kennis getoept. Ik val behoorlijk buiten de boot met mijn vrouwelijk brein en doe mijn best om geen analytische vragen te stellen. Na het barhangen wordt besloten langs de hoeren te gaan. Ik grom wat en loop mee de Zeedijk op.

Het is druk op de Zeedijk en mannen beuken tegen me aan om erlangs te kunnen. Het is lastig een houding aan te nemen, ik onderga nu het onvermogen om emoties te laten zien. Een uitspraak als: “Au, dat doet pijn” of “Ik word bang van je als je zo kijkt” lijken vanwege mijn stoere houding nogal ongepast. Er is een aanzienlijk verschil in de barokke grootte en de kracht waarmee mannen mij benaderen. Als vrouw gaan mannen voor je aan de kant. Ik observeer andere mannen die omver gebeukt worden en zie dat ze gewichtig blijven staan zonder enige uitdrukking. Op de hoek van de straat hangen drie mannen tegen de muur. Ik vraag een vuurtje, maak een praatje en loop door. Maar wat gebeurt er… mijn sneaker schiet los en blijft staan! Versteend draai ik om. De mannen staan perplex en lijken geagiteerd. “What the fuck!”, hoor ik als ik op mijn hak terugloop en de sneaker oppak. Het besef dat ik ontmaskerd ben brengt me volstrekt in paniek. Doen als een man is misschien ook wel moeten vechten als een man. Zo cool als ik kan vlucht ik de straat door. Ik heb wel genoeg van het man zijn.

Pas als ik met een kopje thee onder een dekentje op de bank zit kalmeert mijn stemming. Ik kan alleen maar denken aan hoe kwetsbaar je bent als man. Ik ben geschrokken van de cultuur tussen mannen onder elkaar. Het lijkt wel of kracht en het beheersen van kennis de voornaamste uitingen zijn die mannen naar elkaar vertonen. Ik koester de gesprekken die ik als vrouw beleef met mannen, deze zijn zachtaardiger en meer open dan wat ik vandaag ervaren heb. Ik kan niet zeggen dat het leven simpeler is als man. Maar misschien is het dramatisch analyseren van dit schepsel nou juist niet de weg om hem beter te leren kennen.